Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2012

Αρχαίος κινέζικος θρύλος

Κάποτε ένας μαθητής ρώτησε τον δάσκαλο του: «Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στον Παράδεισο και στην Κόλαση;»

Ο δάσκαλος του απάντησε: «Πολύ μικρή, ωστόσο έχει μεγάλες
συνέπειες. Έλα, θα σου δείξω την Κόλαση»... Μπήκαν σε ένα
δωμάτιο, όπου μια ομάδα ανθρώπων κάθοταν γύρω από
μια τεράστια χύτρα γεμάτη ρύζι. Όλοι όμως έμοιαζαν
απελπιστικά πεινασμένοι.Ο καθένας είχε από ένα παράξενο
κουτάλι που το κρατούσε από την άκρη με προσοχή κι έφτανε ως
τη χύτρα, κάθε κουτάλι, όμως, είχε τόσο μακρύ χερούλι που
δεν μπορούσαν να το φέρουν στο στόμα του. Η πείνα και η
ταλαιπωρία ήταν φοβερή.


-«Έλα» είπε μετά ο δάσκαλος. «Τώρα θα σε πάω στον
Παράδεισο». Μπήκαν σε ένα άλλο δωμάτιο, πανομοιότυπο με το
πρώτο, υπήρχε η ίδια χύτρα ρυζιού, οι ίδιοι ανθρώπων και τα
ίδια περίεργα κουτάλια. Εκεί όμως όλοι έμοιαζαν πραγματικά
ευτυχισμένοι.


-«Δεν καταλαβαίνω» είπε ο μαθητής. «Γιατί εδώ είναι όλοι
ευτυχισμένοι, ενώ στο άλλο δωμάτιο είναι τόσο δυστυχισμένοι,
τη στιγμή που όλα είναι ίδια και πανομοιότυπα;»


Ο δάσκαλος χαμογέλασε και απάντησε: «Εδώ έμαθαν να ταΐζουν ο
ένας τον άλλον».
Πηγή: e-mail από Α. Ξ

Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2012

"Ήμουνα ρωμαιοκαθολική και έγινα ορθόδοξη" (μέρος Β')


Προτεσταντισμός ή ρωμαιοκαθολική "εκκλησία";
        Μία φίλη έπαιζε προσωρινά εκκλησιαστικό όργανο σε μία "καθολική" εκκλησιαστική κοινότητα της πόλης μας. Κάποιο Σάββατο βράδυ συνεννοηθήκαμε να την περιμένω έξω από την εκκλησία για να βγούμε μαζί. Κατά λάθος πήγα μία ώρα νωρίτερα και έτσι αποφάσισα να πάω μαζί της στον εξώστη και να παρακολουθήσω τη Θεία Λειτουργία «αφ' υψηλού», αντί να περιμένω έξω από την εκκλησία. Κατά κάποιον τρόπο ήταν διαφορετική από τη Θεία Λειτουργία που γνώρισα στην ευαγγελική εκκλησία.